Op 3 december is het weer zover. Dan ga ik weer ‘s betogen en da’s al zeer, zeer lang geleden. Nu ik niet langer voor Bond Beter Leefmilieu werk, moet ik maar gaan betogen voor een beter leefmilieu. Voor een beter klimaat in dit geval.
Of eigenlijk, om eerlijk te zijn, omdat ik mij zorgen maak over de kwaliteit van de Franse wijn.
Het is dank zij de fotograaf, Spencer Tunick, dat ik daarover begon na te denken, over die tanende kwaliteit van die wijn. Tunick is over het algemeen welbekend voor z’n massale naaktfoto’s. Helaas is hij veel minder bekend voor zijn engagement en zijn samenwerking met Greenpeace…
In 2007 lieten zo’n zeshonderd naakte vrijwilligers zich fotograferen bij de Aletschgletsjer. Hiermee wou Tunick de aandacht vestigen op de gevolgen van de klimaatverandering. Deze gletsjer is massaal aan het wegsmelten, ieder jaar krimpt hij weer een beetje verder. Ons milieu is even fragiel als ons lichaam, zo stelt Tunick. En om ons vege lijf te redden, moeten we we iets aan die klimaatverandering doen.
In 2009 klaagde Tunick aan dat de wijn te lijden heeft onder de klimaatverandering. Stijgende temperaturen zorgen ervoor dat Franse wijnen meer suikers bevatten en een lager zuurgehalte hebben. Dat leidt tot een overrijpe smaak van de wijn. Onderzoek toont aan dat dit vandaag al het geval is.
Kijk maar ‘s even naar dit filmpje over dit project van Spencer Tunick (2 min, 6 sec):
http://www.dailymotion.com/embed/video/xar6ow
Intussen hebben onze politici er nog niet veel van gebakken om dat klimaat te redden…
En dus ga ik op 3 december betogen in Brussel! Voor een goed glas wijn. Be there! Om 14.00 h aan het Noordstation!
Goede zet van Greenpeace en Tunick om mensen gevoelig trachten te maken voor het klimaatprobleem via de wijn. Het raakt de Europese burger misschien wel meer dan al die berichten over mensen die in het Zuiden die getroffen worden door overstromingen en andere catastrofen.
Ik ga mee betogen, maar tegelijkertijd proberen zelf mijn steentje bij te dragen. Het stoort mij een beetje dat allerlei organisaties mensen wijzen op het klimaatprobleem en dan steevast eindigen met de boodschap ‘Teken de petitie’ of ‘stort voor deze of gene actie (bv. 11 11 11)’. Dat geeft mensen het gevoel dat het aan de politici is om er iets aan te doen terwijl men toch zelf ook veel kan doen door zijn eigen gedrag te wijzigen en door in het stemhokje te kiezen voor politici die wakker liggen van het klimaat.
Oei Lies, lees ik een stukje sarcasme in die eerste alinea? (En ik vrees nog dat je gelijk hebt ook).
De noord-zuid “betogings” route te Brussel ken ik bij wijze van spreken als mijn broekzak. Niet zozeer omdat ik in de schaduw ervan opgroeide maar omdat de ettelijke keren dat ik er met de witte sector mijn (ons) ongenoegen liep te proclameren niet meer bij te houden is.
Los daarvan heb je het uiteraard bij het juiste eind. Het is goed onze stem te laten horen, de druk op te voeren, onze misnoegdheid duidelijk te maken.
Daarom had ik graag één van de manifestanten geweest. Helaas treedt die dag een collega van mij in het huwelijk. En… neem ik ook de fotoreportage voor mijn rekening.
Dus Esmeralda, bij deze wens ik je alle succes toe. Het relaas krijg ik de dag erna (de busreis naar Charleroi duurt wel even).
Nou… als ik zou moeten kiezen tussen betogen en een fotoreportage…
(zou ik wellicht ook voor de reportage kiezen! Dan ben je al zeker van het resultaat, hé, bij een betoging weet je dat nog zo zeker niet)
ps: En hopelijk is de wijn lekker!
Weet heel zeker dat ik er meer ontspannen had bijgelopen in Brussel. Die reportage bezorgt me toch een beetje angstzweet.