Tags

Voila, ‘t is beslist. Ik ga veertig dagen lang geen suiker eten. Geen pure suiker, en ook geen dingen waar suiker aan toegevoegd is.

Ik weet dat ik het kei-moeilijk zal hebben. Mijn veggie poging van destijds was al een regelrechte ramp. Ik zal dromen van taartjes, ik zal smachten naar chocolade. Koffie- en theehuizen en patisseriezaken zullen mij in een diepe smart brengen. En ik zal de vergaderingen bij de overheid verafschuwen, want daar zal het speculaasje bij de koffie het suikerduiveltje in mij wakker maken. Telkens en telkens opnieuw. Veertig dagen lang.

Om nog maar te zwijgen over de gedachten aan crêpe suzette van de Carlos Quinto te Gent. Aan de eigen bereide pralines van chocolatier Hilde Devolder. De ambachtelijke neuzen op de Gentse Groentemarkt.

Ik zal mijzelf deze kwelling aandoen tijdens de Vastenperiode. Er zijn dan nog veel andere mensen die vasten, en dan ben ik niet alleen. Dat zou ik toch durven hopen. Soit, voor alle zekerheid doe ik het samen met twee vriendinnen.

Vanaf 22 februari dus.

En nu ga ik een dessertje eten.